Verhalen

Verhalen - Leuke verhalen - Een soort Kerstverhaal

Kerstmarkt

Een aantal jaren geleden hadden we (een klein groepje van 4 filmers uit de Film & video Amateur Club Enschede, FACE) een aantal beelden nodig van een Kerstmarkt. Het onderwerp van dat filmpje is voor dit verhaal niet belangrijk, maar we moesten, volgens ons draaiboek, aardig wat shots maken. Probleem voor ons was, dat we gebonden waren aan een deadline waardoor we niet konden wachten op de openbare Kerstmarkten die er overal werden gehouden. We waren gebonden aan de tuincentra die al in september (zo ongeveer) met Kerstmarkten beginnen. We wilden het netjes spelen en togen met de grote Canon XL1 op statief naar Intratuin in Enschede. We vervoegden ons bij de infobalie met de vraag of we wat opnames mochten maken van de Kerstmarkt. De juffrouw achter de balie keek ons eerst verwonderd aan en keek toen naar de indrukwekkende camcorder en vervolgens weer naar ons. "Ik weet niet of dat mag. Ik moet dat even vragen". Ze verdween achter een decor van kerstbomen en bewegende kunstkerstmannen en wij wachtte netjes het antwoord af. Na een paar minuten verscheen een jongeman met de vraag wat we wilden. "Filmpje van de Kerstmarkt voor onze filmclub". "Er mag hier binnen nooit gefilmd worden", kregen we als antwoord. Zelfs het tonen van onze AVO-NOVA-pas die in andere gevallen best wel indruk maakte hielp niet. We keken wat ongelovig, en dropen zonder protest weer af. Wat te doen? We hadden die beelden nodig, en wel vandaag!

Uit de heup

We zijn naar de Kerstmarkt van Oosterik in Denekamp gereden. We besloten om niks te vragen en de grote Canon niet te gebruiken maar mijn kleinere Canon XM1. En dan niet op statief. Zolang er niet gefilmd werd verdween de camcorder onder de jas. Wanneer de gespeelde scène was gerepeteerd dan werd de camcorder tevoorschijn gehaald en de opname gemaakt. Met gebruikmaking van het LCD schermpje werd veel vanuit 'de heup geschoten'. Helemaal tegen al onze principes in, maar nood breekt wet. De laatste opname moest gemaakt worden bij de kassa, waar de hoofdrolspeler het gekochte moest betalen. Tijdens het draaien van dat laatste shot stond er ineens een levensgrote man in een groen pak naast me. "Weet u dat u hier niet mag fotograferen?" De laatste 3 seconden liet ik nog door de camcorder lopen en toen pas keek ik op. De opname was klaar. "Oh, sorry, dat wist ik niet". Ik stak voldaan mijn camcorder onder mijn jas, heb de groene man vriendelijk goedendag gewenst en ben de zaak uitgelopen. "Heb je alles?", fluisterden mijn medefilmers. Ik had alles! Soms kan het niet anders.

Prettige Kerstdagen en voorspoedig nieuwjaar

November 2004