Verhalen

Verhalen - Diversen - Waarom lid worden van een videoclub?

In het begin van de jaren dertig van de vorige eeuw, werd het maken van films door amateurs heel populair. Het 8mm film materiaal werd door Kodak op de markt gebracht. En er kwamen natuurlijk camera's voor 8mm film. De nu nog bij 'oude' filmers bekende Kodakbroodjes. Mensen die het zich konden veroorloven kochten zo'n apparaat, en begonnen met het registreren van alles wat maar bewoog.





Principe

Wie begint met filmen maakt fouten. Logisch, zou je zeggen. En dat was ook zo. Daarom ontstonden er al heel snel filmclubs, met als doel de kwaliteit van de films die door de leden gemaakt werden, te verbeteren. Hun grote voorbeelden waren de professionele filmmakers. En hun onderwerpen waren dezelfde als we nu nog steeds bij filmamateurs zien. De markt, de kermis, de familie, kerstmis en een dagje naar het strand. Dat dagje naar het strand is weliswaar vervangen door 3 weken Zuid Frankrijk, maar het principe blijft gelijk. Wedstrijden kwamen er natuurlijk ook.
(De camera op het plaatje is een Bolex H16RX, 16mm filmcamera met overvloei inrichting en 3 lenzen (objectieven) met vast brandpunt.)

Zwart-wit

Er werden fouten gemaakt door die eerstelingen. Natuurlijk! Ze maakten springers en ze stonden te 'tuinsproeien'. Ze hielden de kamera niet recht of maakte veel te korte shots. Ze hadden nog nooit gehoord van 'The line of action' of continuïteit. Ook overbelichte en onderbelichte opnames kwamen natuurlijk veelvuldig voor, want belichtingsmeters bestonden nog niet. En natuurlijk onscherpe opnames. Want alles moest toen nog 'met de hand' ingesteld worden. En alle filmmateriaal was 'zwart-wit' en moest zelf ontwikkeld worden. En ook daar kon van alles fout mee gaan. Kortom, wie ging filmen, en er wat leuks van wilde maken, moest er een echte hobby van maken. Veel kijken naar wat andere filmers er van bakten. Veel lezen over techniek en filmwetten. En leren van je eigen fouten.

Kast-camera's

Het principe van filmclubs is jaren dezelfde gebleven. Tot het begin van de tachtiger jaren kwamen filmers nog steeds bij elkaar om van elkaar te leren. En om alle redenen die veertig - vijftig jaar lang gegolden hebben. Althans... Eind jaren 70 waren er ongeveer 3000 amateur-filmers in Nederland lid van een filmclub. Maar er waren meer dan 100.000 filmkamera bezitters. 97% van die kamera bezitters waren de mensen die de kamera gekocht hadden voor de baby's en de vakanties. Die mensen bezaten, zoals serieuze amateurs het noemden, de zogenaamde 'kast-kamera's'. Camera's die 2 weken uit de kast kwamen als de familie met vakantie ging. En de films die deze mensen maakten waren vaak echt niet om aan te zien. Maar die mensen vonden het prachtig. Alleen, de filmpjes waren zo duur. En dat gedoe met die plakpers was ook al niks. Ze lieten in veel gevallen de rolletjes van drie minuten lang, door de fotograaf in de stad even aan elkaar plakken tot een rol van een half uur. Let wel: bij de fotograaf! Want een handelaar die ook nog wat van film wist moest je met een lampje zoeken.

Video

Op het werkelijke hoogtepunt van de filmerij, de Super-8-films waren al lang op de markt, besloten de fabrikanten van filmmateriaal en -apparaten om over te stappen naar dat nieuwe medium. Video. Een uur beeld voor een paar tientjes. En gratis geluid erbij! Geen geëtter meer met plakpersen en slechte lassen. Geen moeilijkdoenerij meer met het opzetten van schermen en projectoren. Niet meer in het donker gaan zitten kijken naar het vakantie-brandhout van de buurman. Nee, gewoon gezellig, met een glaasje bij de hand, kijken naar de TV. Maar het brandhout van de buurman is er nog steeds. Alleen is het nu 6 keer zo lang. (voor een tiende van de prijs). Maar als het je verveelt dan begin je een gesprek over het weer of (nog erger) over voetballen. Want dat ben je gewend, als er niks op TV is. En de buurman merkt het niet eens, want die is het ook gewend. Dat is nog eens wat anders dan vroeger, als je gedwongen werd in het donker te zitten.

Fouten

In de dertiger jaren maakte de beginnende filmers fouten. De beginnende videofilmers van vandaag maken nog steeds, precies dezelfde fouten. Enkele van die 'nieuwelingen' zijn zo slim om lid te worden van een filmclub. Overigens zijn film-videoclubs geen instellingen waar constant cursussen gegeven worden. Maar er is wel een enorme hoeveelheid aan kennis over onze geweldige hobby te vinden. Als je nog geen lid bent van een videoclub, zou je er eens een kijkje moeten gaan nemen. Er is er altijd één in de buurt. En als je adressen zoekt, ga dan naar de site van de NOVA, de Nederlandse Organisatie van Audiovisuele Amateurs. Je mag altijd een paar maal op bezoek gaan bij zo'n club. En als het je bevalt, dan wordt je lid. En meestal blijf je dat dan heel lang. Want het is hartstikke leuk! Wil je nu naar de site van de NOVA toe, klik dan hier.

Maart 2002
Herzien: maart 2006