Verhalen

Verhalen - Digital Video - Firewire, het digitale kabeltje

Er zijn steeds meer mensen die overstappen naar een digitale camcorder. Een logische volgende stap is dan om ook de montageapparatuur in het digitale domein te zoeken. Dat kan een PC zijn of een apparaat als Casablanca. Maar wie de beeldkwaliteit van zijn opgenomen videobeelden goed wil houden zal al die apparatuur met elkaar verbinden met een speciaal kabeltje. Het is dit kabeltje wat een langzame revolutie heeft veroorzaakt.
Dit geldt alleen voor camcorders die werken met (DV en HDV) bandjes.

IEEE 1394

Het Institute of Electrical and Electronic Engineers is een internationale instelling die in 1995 het protocol voor de Firewire vaststelde. Sony noemt het i-link. Dat protocol kreeg het nummer: 1394. Maar de 'uitvinding' van dit verbindingskabeltje werd gedaan door de computerfabrikant Apple. Uitgangspunt was een verbinding tussen computer componenten te ontwikkelen die voldoet aan de volgende eisen:





  1. Verbindingen leggen tussen apparatuur die 'aan' staat.
  2. Toekomstige ontwikkelingen moeten door datzelfde kabeltje kunnen.
  3. Twee apparaten die met elkaar verbonden zijn moeten 'heen en weer' berichten kunnen sturen.
  4. Er moet een voeding (4 tot 40 Volt) door gestuurd kunnen worden.
  5. De kabel moet een hoge bandbreedte (veel informatie) kunnen verwerken.
  6. Er moeten meer apparaten op een kabel aangestuurd kunnen worden.
  7. Het moet betrouwbaar zijn.

Fysiek

De kabel, die nu meestal niet langer is dan 1,5 meter is 6 aderig. Twee aders kunnen gebruikt worden voor het voeden (Volt) van het aangestuurde apparaat. Vier aders worden gebruikt voor het doorvoeren van data. Standaard zit er een 6 polige steker aan. Alleen voor het gebruik van consumenten camcorders is een kleine 4 polige steker ontwikkeld, waarin de voedingsdraden voor de doorvoer van spanning (stroom) niet zijn aangesloten. De maximale lengte van de kabel is op dit moment 4,5 meter. Wil je een grotere afstand overbruggen, dan moeten er kleine versterkers tussen gezet worden. Dat is op dit moment nog zo, want er zijn nieuwe types kabel in ontwikkeling die lengten tot 100 meter aan één stuk toestaan. Maximaal kunnen 63 apparaten aan één kabel gehangen worden. Dat gebeurt dan via het zogenaamde doorlussen van apparatuur. Voor de techneuten onder ons: de doorvoersnelheid is op dit moment minimaal 50 Mbit/sec. Voor Digital Video (DV) hebben we ongeveer de helft nodig. Maar er zijn al kabels te koop die een doorvoersnelheid kunnen halen van 400 Mbit/s. En de 800 Mbit/s is op de testbank al gehaald. Maar als de nieuwste technologie werkelijkheid wordt waarmee ook die lange kabels werkelijkheid worden, dan kan een snelheid van 3200 Mbit/s gehaald worden. Dat zijn een soort glasvezel kabels, en dan zonder glas maar met een speciale lichtdoorlatende kunststof.

Video

In beginsel is de kabel dus ontwikkeld om computeronderdelen met elkaar te verbinden. En dan wordt niet alleen bedoeld, de apparatuur die naast de computer staat zoals een printer of een modem maar ook intern in de computer. Zoals CD-rom drive of CD-rom brander. Video amateurs verbinden bijvoorbeeld de camcorder met de PC. En op dat moment is vanuit de PC gezien, de camcorder één onderdeel geworden van de PC. Tenslotte werkt de digitale camcorder, net als de computer met reeksen van enen en nullen. En daarom kunnen ze goed met elkaar 'praten'. Is het programma voor het binnenhalen van videobeelden in de PC opgestart, dan zal de computer de mededeling doen dat hij de camcorder niet kan vinden als u vergeten was die aan te sluiten. U kunt dan, zonder de apparaten uit te zetten de kabel aansluiten waarna de melding op het computerscherm zal verdwijnen. De computer herkent dan direct het aangesloten apparaat.

Digitaal

Zowel de PC als de beelden uit de camcorder zijn 'digitaal'. Digitaal wil zeggen dat alle beelden, maar ook het geluid en de stuursignalen voor beeld en geluid bestaan uit zeer grote reeksen enen en nullen. Het protocol van de Firewire zorgt ervoor dat de reeksen in kleine pakketjes door de draad gestuurd worden. Bij ieder pakketje zit een adres waar het pakketje naar toe moet. En zo maakt het dus niet meer uit of het nou beeldinformatie is of bijvoorbeeld een pakketje geluid of sync-signalen voor de beelden. Alles wordt netjes afgeleverd, daar waar het naar toe moet. En nu is het aardige, dat het twee kanten op kan. Dus als de videofilm in de computer gemonteerd is, dan gaat de hele handel via hetzelfde kabeltje weer terug de digitale videoband op. Als u tenminste een camcorder heeft die ook (DV-in) kan opnemen. Anders moet het naar een digitale recorder. Want u wilt de film natuurlijk wel weer op band hebben om te kunnen vertonen. Toch? Of om de film in hoge resolutie te bewaren. Voor vertoning kun je de film natuurlijk ook op een DVD branden.

Eerder verschenen in FFF, het blad van de Film Amateur Club Enschede