Verhalen

Verhalen - Archief - Diverse

Op deze pagina staan de beschrijvingen uit diverse bladen voor zover die artikelen hebben gepubliceerd over video.
De pagina wordt aangevuld tot maximaal één jaargang.

TERUG NAAR DE LAATST VERSCHENEN BLADEN


Zoom.nl

Zoom 2007-5 Bij de bladenboer ontdekte ik een blad wat ik nog niet kende. Zoom.nl met als ondertitel: Digitale fotografie en video. Omdat het blad in folie verpakt zat kon ik niet even kijken. Daarom maar een keer gekocht, want ik was best nieuwsgierig wat er over video geschreven wordt. Het blad ziet er prima uit. Er wordt veel gebruik gemaakt van foto’s die gemaakt zijn door de lezers. 100 pagina’s in een formaat wat groter is dan A4 en dus niet goed op mijn scanner paste. Dan maar in twee keer scannen en aan elkaar plakken. Wat video betreft – want daar ging het om – viel het zwaar tegen. 2 pagina’s met apparatuur en 2 pagina’s tips voor filmers die op reis gaan. Nuttige tips hoor, maar die ondertitel op de cover dekt nou niet bepaald de lading. Niks voor videofilmers dus.
PS. In nummer 2007-6 zijn zelfs maar twee pagina,s ingeruimd voor video. 'ZOOM.NL' moet zich schamen.

Digitaalgids

Digital Movie juli / augustus 2007 nr 4

De Digitaalgids is het computerblad van de Consumentenbond. In elke aflevering staat een rubriek met ‘25 Vragen’. Dit keer gaat het over digitale ‘videocamera’s’. Camcorders dus, maar deze redacteur blijft het consequent videocamera noemen. Wanneer branchevreemde bladen zich bezig gaan houden met video ben ik altijd een beetje wantrouwend. Het blijkt te vaak dat de redacteuren wel eens van de bel hebben gehoord maar die klepel ......

Laat ik eerlijk zijn, de meeste van die 25 vragen worden wel goed beantwoord. Maar er staan toch een aantal storende missers in. Ik zet ze even op een rij.

01. Er staat, “Het DV beeld bestaat uit 480 horizontale beeldlijnen” Dat klopt niet. Het zijn er 576. Het NTSC beeld wat gebruikt wordt in Noord Amerika en Japan telt 480 lijnen.
02. Er staat, “Zo’n klein formaat (DVD) schijfje is goedkoper (evenals de camera)”. Bedoeld wordt, goedkoper dan een DV bandje. Niet waar. Bandjes en ook de DV-camcorders zijn over het algemeen goedkoper. Schijfjes zijn per tijdseenheid op de hoogste kwaliteit opgenomen ongeveer 3 x zo duur.
03. Er staat, “Voor het bewerken van beeldmateriaal is MPEG2 minder geschikt, omdat er veel minder beeldinformatie beschikbaar is. Het klopt dat met MPEG opgenomen materiaal moeilijker te monteren is, maar dat komt door de manier van comprimeren. Niet omdat er minder beeldinformatie is. Bij DV wordt elk beeld afzonderlijk gecomprimeerd. Bij MPEG wordt één beeld (keyframe) gecomprimeerd en bij een aantal volgende beelden worden alleen de verschillen met het eerste beeld beschreven.
04. Bij de vraag, “Welke hardware bepaalt de beeldkwaliteit” wordt geantwoord, dat de grootte van de beeldchip de kwaliteit bepaald. Dat is een klein stukje van de waarheid. Het is zeker ook het objectief (lens) (wat in de volgende vraag ook genoemd wordt) maar zeer zeker ook de elektronica die zorgt voor de signaalverwerking. En niet te vergeten het opslagmedium. De beste kwaliteit wordt nog steeds behaald op DV bandjes. En dat geldt ook voor HDV. (High Definition Video)
05. Bij de volgende vraag wordt de lichtsterkte van het objectief genoemd als belangrijk voor de scherpte van het beeld. Dat is onzin. De kwaliteit van ‘de lens’ is het belangrijkste. Er ontstaat ruis in het beeld bij weinig licht, en dan lijkt het onscherper.
06. Op de vraag of je gemonteerde films kunt terugspelen naar de camcorder, klopt dat in veel gevallen voor DV camcorders. Niet voor camcorders met een harde schijf, zoals in de tekst staat.
07. Er staat, “Bij digitale zoom worden pixels softwarematig bij berekend, wat ten koste gaat van de videocapture’. Niet juist. Bij digitale zoom wordt een steeds kleiner deel van de beeldchip uitgelezen en weer opgewaardeerd naar het normale beeldformaat. Daardoor ontstaat een slechtere beeldkwaliteit. Met videocapture heeft het niks te maken.
08. Er staat, “Alle modellen (camcorders) zijn uitgerust met een LCD scherm, plus een zoeker”. Niet waar. Er zijn al een aantal camcorders op de markt waar geen zoeker meer op zit. Dat zijn in hoofdzaak apparaten met geheugenkaarten als opslagmedium.
09. Er staat dat er camcorders zijn met een voicerecorder aan boord. Dat is weer zo’n klok en klepel opmerking. Er zijn apparaatjes (net als GSM telefoons) waar een heleboel oneigenlijke mogelijkheden ingebouwd zijn. Dat zijn geen camcorders voor serieuze filmers. Trouwens, elke camcorder kun je gebruiken als voicerecorder. Je kunt toch met elke camcorder geluid opnemen?
10. Er staat, dat er camcorders zijn vanaf 150 euro. Dat gaat weer over die zotte apparaatjes die ik hierboven beschreef. Een serieuze camcorder koop je vanaf 300 euro. En goede merken zijn, Sony, Canon, Panasonic en JVC.
11. Vraag 25. Waar vind ik meer informatie? Daar staan een aantal website genoemd. Helaas staat www.videofilmer.nl er niet bij.

Consumentengids

Digital Movie juli / augustus 2007

De consumentengids besteed regelmatig aandacht aan camcorders. Dit keer is er niet veel mis met de tests. Het gaat over (een beperkt aantal) camcorders van alle soorten met en ‘instapprijs’ tussen 270 en 700 euro. Beste koop zijn de Sony DCR-HC47 en de Canon MD150. Voordelige keuze is de Panasonic NV-GS60. Natuurlijk alledrie met een DV bandje als opslagmedium.

In het onderdeel ‘Het betere knip- en plakwerk’ wordt een klein overzicht gegeven van 7 video montage programma’s. Hier wordt weer de fout gemaakt dat als je nu maar een geschikt programma koopt, je ook gelijk een leuke film kan maken. FOUT. Als je een troffel en een betonmolen koopt kun je nog geen huis bouwen. Montage programma’s zijn ‘gereedschap’. Het maken van een film moet geleerd worden. De beste drie programma’s in de test heb ik zelf ook, maar mijn testoordeel zou een iets andere zijn. Het zijn Magix Video deLuxe, Pinnacle Studio en Adobe Premiere Elements. ‘Studio’ is het meest intuďtieve programma, dus het snelst te leren. De andere twee zijn programma’s waar je voor moet gaan zitten om ze ‘in de vingers te krijgen’. Premiere is de uitgeklede versie van het beroemde professionele programma en het meest veelzijdig.

Het laatste deel van het verhaal zijn een aantal tips van Frans Bromet. De titel van dat verhaal is: ‘Filmregels, die bestaan niet’. Dat is natuurlijk niet waar, want filmregels bestaan natuurlijk wel. Maar Frans is een geroutineerd filmmaker en die past die regels toe zonder er bij na te denken. Zijn collega Roemer Lievaart zegt dat als volgt:

Film maken is een ambacht, waarin niets aan het toeval wordt overgelaten. (...) Film maken bestaat uit het eindeloos toepassen van regels. Goed film maken lukt als de regels in je bloed zijn opgenomen. Beter film maken bestaat uit het weer loslaten van de regels – en het weten waarom.

En als je consequent die regels kunt los laten, dan ontstaat er een stijl waaraan je filmmakers kunt herkennen. Zo is Frans Bromet beroemd geworden met zijn – wat ik noem – radio interviews waarbij hij ook beelden heeft geschoten. En die beelden geven echt een meerwaarde aan zijn films. Hij is dus interviewer, cameraman en regisseur tegelijk. Iets wat in de filmerij tegen alle ‘regels’ is. Maar bij Frans pakt het wel goed uit. Maar als hij dan eens een echte documentaire gaat maken, dan valt hij in mijn ogen wel door de mand. Er is bij Frans ook een vorm van rancune te bespeuren als hij het werk van Bert Haanstra ‘schönfilmerei’ noemt. Zou Frans ooit zo beroemd kunnen worden als Haanstra en een Oscar kunnen winnen voor een film?

Frans geeft trouwens wel een aantal goede tips voor amateur-filmers. Dat is ook niet zo moeilijk voor hem (denk ik dan) want hij filmt zelf als een amateur. Hij vindt ook dat de cameraman best wat mag zeggen tijdens het opnemen van een film. Net zoals hij dat zelf altijd doet. Probleem is, dat als dat in de montage niet goed uitpakt je het geluid kwijt bent. Als je serieus monteert, dan zet je een voice-over onder je film en niet het geleuter van de cameraman.
Frans geeft een tip over hoe je de camcorder moet vasthouden tijdens het filmen. Dat is een goede tip, alleen jammer dat op alle acht plaatjes bij het artikel niemand dat doet. Foutje van de redactie.
Als laatste opmerking van Frans staat er: “maak de shots niet te kort”. Dat is weer een opmerking van een prof, want bijna alle amateurs maken hun shots veel te lang. En daar is eigenlijk niks op tegen. Bandjes kosten bijna niks en in de (serieuze) montage kan elk shot makkelijk weer ingekort worden.

VHM Consumentengids november 2006

De Consumentengids heeft 40 camcorders getest. Nu is deze gids geen videoblad, maar ik wil toch graag iets kwijt over de test die daar te lezen is. In voorgaande jaren heeft de Consumentengids wel vaker camcorders getest en daar had ik nogal kritiek op. Dat heb ik de Gids ook wel geschreven, maar dat is natuurlijk nooit gepubliceerd. Ik was dus erg benieuwd of het nu beter zou zijn.

Het inleidende verhaal onder de titel 'Draaien maar' is naar mijn mening goed. Er wordt terecht gewezen op de problematische kant van camcorders die een DVD of harde schijf als opslagmedium gebruiken. Filmers die hun films willen monteren kiezen gelukkig nog steeds massaal voor camcorders met DV bandjes. Ook de aanbeveling om bij aankoop van een camcorder maar gelijk een grote accu extra te kopen is een goede in mijn ogen.

Maar dan de plaatjes van camcorders met daarbij de plussen en de minnen. Opvallend is, dat er bij veel camcorders als plus vermeld wordt dat de afstandbediening zo goed werkt. Ik heb die dingen ook gekregen bij de camcorders die ik in huis heb, maar er nog nooit één gebruikt. Waarvoor zijn die dingen eigenlijk? Bij de Sony camcorders staat terecht wel steeds als minpunt dat er alleen een dure Sony microfoon op aangesloten kan worden. Alleen daarvoor zou ik zo'n camcorder niet kopen. Op een camcorder moet elke geschikte losse microfoon aangesloten kunnen worden. Dat is duidelijk een minpunt als dat niet kan. En dat geldt ook voor een koptelefoonaansluiting. Nog een minpunt is het als de accu alleen maar op de camcorder opgeladen kan worden. Maar daar wordt in de test niets over gezegd. Jammer.

Als laatste iets over de onvermijdelijke tabel. Er staan daar zoals gebruikelijk een groot aantal beoordelingen in over allerlei details. Mijn vraag is dan, hoe is dat gemeten? Dat staat nergens! Verder is het niet opmerkelijk dat de duurste camcorders bovenaan in de lijst staan. Ook hier geldt, alle waar is naar zijn geld. Er zijn natuurlijk uitzonderingen. Wat ook opvalt is, dat de camcorders met een drie-chip niet per definitie de beste beeldkwaliteit hebben. Logisch, want juist de electronica die daarachter zit is erg belangrijk. En de kwaliteit van het objectief natuurlijk.

Een laatste bezwaar wat ik altijd heb met deze testen is, dat er een nogal groot verschil zit in de prijzen van de camcorders. De duurste is meer dan vier maal zo duur dan de goedkoopste. Eigenlijk mag je dat toch niet met elkaar vergelijken? Ik hecht toch meer waarde aan een testoordeel van camcorders in echte videobladen.